Óf de overgang ook je relatie verandert…?
- Sanne Sleegers
Óf de overgang ook je relatie verandert…?
Over liefde, afstand en opnieuw leren verbinden
De overgang raakt niet alleen een vrouw in een breed scala aan vage klachten die bij de meeste vrouwen ergens vanaf hun 40e beginnen.
De overgang raakt in een liefdesrelatie ook de partner.
Veel koppels die in deze fase terechtkomen, merken dat oude vanzelfsprekendheden verdwijnen. Wat jarenlang werkte in de relatie, werkt ineens niet meer. Gesprekken verlopen stroever. Intimiteit verandert. Irritaties lopen sneller op. De verbinding voelt kwetsbaarder.
Voor veel vrouwen voelt het alsof ze zichzelf opnieuw moeten leren uitvinden.
Voor veel mannen voelt het alsof ze hun partner ineens niet meer begrijpen. In een liefdesrelatie tussen twee vrouwen is dit in veel gevallen gemakkelijker omdat er vaak over en weer openheid en herkenning is. Vandaar dat ik dit artikel richt op hetero koppels.
Want juist in die relaties zie ik in de fase voorafgaand aan de menopauze problemen ontstaan.
De fase vóór de menopauze: wanneer alles al begint te verschuiven
Vaak denken mensen bij de overgang aan het moment waarop de menstruatie stopt. Maar de grootste veranderingen beginnen meestal al jaren eerder: in de perimenopauze. Dit start bij de meeste vrouwen rond hun 40e levensjaar met subtiele klachten.
In deze fase veranderen hormonen soms eenmalig kort, soms heel subtiel en soms ineens sterk en onvoorspelbaar. De uitwerking is bij iedere vrouw anders maar over het algemeen zijn hieronder punten waar vrouwen zich vaker in herkennen:
- stemmingswisselingen rond de dagen voor de menstruatie en emotionele gevoeligheid
- energie en belastbaarheid neemt af
- meer behoefte aan rust en ruimte
- behoefte aan seks neemt af of wordt soms meer
- stressgevoeligheid neemt toe
- slapen kan lastig worden en herstel duurt soms langer
- je bent niet meer eindeloos dienstbaar
- je wordt hoekiger en meer uitgesproken
- behoefte aan autonomie neemt toe
Veel vrouwen ervaren dat ze minder kunnen “aanstaan” voor anderen. Ze worden gevoeliger voor overprikkeling, emotionele belasting of relationele patronen die ze jarenlang hebben verdragen.
Wat vroeger lukte vanuit aanpassen of zorgen voor harmonie, voelt nu ineens uitputtend.
Waarom relaties juist in deze fase onder druk komen te staan
In veel relaties ontstaat onbewust een patroon:
De vrouw verandert.
De man probeert hetzelfde te blijven doen als altijd.
Maar waar bepaald gedrag vroeger veiligheid of verbinding gaf, kan het nu juist irritatie oproepen.
Bijvoorbeeld:
- oplossingen aandragen terwijl zij behoefte heeft aan emotionele afstemming
- lichamelijke nabijheid zoeken terwijl zij vooral ruimte nodig heeft
- luchtigheid gebruiken terwijl zij zich diep geraakt voelt
- verwachten dat alles “weer normaal” wordt.
Voor mannen kan dit verwarrend zijn.
Ze voelen zich afgewezen, bekritiseerd of machteloos.
Voor vrouwen ontstaat vaak juist het gevoel:
“Zie je wel wie ik werkelijk ben?”
“Mag ik eindelijk ophouden met mezelf aanpassen?”
“Waarom begrijpt hij niet wat er in mij gebeurt?”
Wat er onder de irritatie zit
De irritaties gaan meestal niet alleen over kleine dagelijkse dingen.
Onder de oppervlakte liggen vaak diepere lagen:
- niet gezien worden
- verlangen naar begrip
- angst om elkaar kwijt te raken
- onzekerheid over aantrekkelijkheid of seksualiteit
- verdriet over ouder worden
- behoefte aan erkenning en emotionele veiligheid
De overgang brengt vaak een existentiële beweging op gang:
Wie ben ik nu?
Wat heb ik nodig?
Wat wil ik niet langer?
Dat kan confronterend zijn — voor beide partners.
Veranderingen in seksualiteit en intimiteit
Ook seksualiteit verandert vaak in deze fase.
Veel vrouwen merken dat:
- hun libido verandert
- opwinding minder spontaan ontstaat
- stress direct invloed heeft op verlangen
- aanraking vaak niet te verdragen is
- emotionele veiligheid belangrijker kan worden
Voor partners kan dit voelen als verlies of afwijzing, zeker wanneer seksualiteit jarenlang een belangrijke vorm van verbinding was.
Maar vaak verdwijnt het verlangen niet werkelijk — het vraagt een andere bedding.
Minder prestatie.
Meer afstemming.
Meer emotionele verbinding.
Meer vertraging.
De vraag verschuift van:
“Hoe houden we seks hetzelfde?”
naar:
“Hoe leren we opnieuw intiem zijn met elkaar?”
In veel relaties ontstaat onbewust een patroon:
Vaak vraagt deze fase eigenlijk om iets anders:
niet terug naar hoe het was,
maar samen leren bewegen naar een nieuwe vorm van verbinding.
Een vorm waarin beide partners meer zichzelf mogen zijn.
Heb je in bovenstaande iets herkent en kunnen jullie wat hulp gebruiken om samen beter door deze fase heen te komen?
